Ne güzel demiş Orhan Veli Kanık;
“Beni güzel hatırla..
Bunlar son satırlar.
Farzet ki bir rüzgardım, esip geçtim hayatından.
Ya da bir yağmur, sel oldum sokağında.
Sonra toprak çekti suyu, kaybolup gittim.
Belki de bir rüyaydım senin için.
Uyandın ve bittim.”
