İnsan yaşardı. Kimisi yalnız olduğu gerçeği kabullenerek kimisi bu gerçeği inkar ederek… yalnızlık çoğu insanın umursamadığı fakat her daim korktuğu karanlığa pusmuş bir düşman gibiydi.
Ne tuhaf şeydi şu sigara. Sinirlenirsin, sinirini yatıştırmak için… Sevinirsin, sevincini yaşamak için… içinde bulunduğun her durumun sonu parmaklarının arasında tuttuğun zehri, bile isteye vücuduna sunmakta bitiyordu.
