Ben Tuba ağacıyım. Köklerim havada benim, toprağı bilmem. Bundandır hiçbir yere tutunamayışım. Dallarım yere doğru eğilir dünyaya, ancak köklerim göğe meyil verir hep Yaradan'a...
Bugün uykusuzluğun sindiği şu odada
Geldiğim kanaat
Cahilin pervasız mutluluğundansa
Bilgiyi bedene indiren acıda
Buldum şefaat
Acılarım uyutun beni
Sallandım beşiğinizde
Beşiğimin adı imtihan
Kalbim ürkmüş bu çağdan
Yüzümde iki kara giryan
Ben nisyanın çocuğu insan
Nisyanıma ettiğim isyan
Nefsime eylediğim tân
Ve dahi ihtarım hatrına
Sen bağışla beni
Ya Rahim ya Rahman.
|Lav-inya 🪻
Yaraya Bastırılan Şiir
#yazdostum✒️
"Bahtiyarlığın büyüklüğü kadardır acılar, unutma yavrum. Mukaddes kitaplarımız senin ve oğlunun acı çekeceğini haber veriyor. Hazır ol!"
Kabuğu delinmeyen çekirdek ağaç olamaz. Bilirim acı olacak. Yağmur yağmadan ağaç büyümez. Elbet gözyaşı akacak.