Yine bir gün Mecnun, Leylâ'nın evi önüne gider ve gözlerini gök yü-züne diker. Ona «ey Mecnun, gök yüzüne değil, Leylâ'nın odasının du-varına bak, belki onu görürsün» derler. O böyle diyenlere «gölgesi Ley-lâ'nın evine düşen yıldız bana yeter» diye cevap verir.
"Kasabaya döndüğünde, aslında pek çok şeye geç kalmış olduğunu gördü. Bazı şeyler şimdiye değin çoktan yapılıp bitirilmeliydi, bazı şeylerin defteri çoktan dürülmüş olmalıydı. “
Daha o gün anlamıştım. Ben ömrümce seninle sınanacaktım. Çünkü insan daima en sevdiğiyle sınanır.
Yara sıcakken acımaz, hemşireciğim. Hele bir kere soğumaya başlasın.