"
Necə olur ki, özünün və həyatının gözəlliyindən zövq alan bir körpə- dan bu və ya digər darocada dayarsiz, sevilmayǝn, problemlərlə yüklənmiş insana çevrilirik? Özlərini sevən insanlarda isə bu sevgi getdikcə arta bilər.
Qızılgülə nəzər yetirin. Tumurcuq və qönçə olduğu vaxtdan axırıncı ləçəyi düşənə qədər o, öz gözəlliyini saxlayır və dəyişir. Biz də beləyik daim mükəmməl, gözəl və dəyişkən! Düşüncəmiz, şüurumuz və biliyimizlə əlimizdən gələnin ən yaxşısını edirik. Əgər bu cür davam etsək,fikirlərimiz də dəyişəcək.
"