Ayrıca, bir şeyin varlığını var olmaktan alıkoyan herhangi bir neden yoksa o şey zorunlu olarak vardır.
Öyleyse, Tanrı’nın varlığını alıkoyan hiçbir sebep olmadığı için, Tanrı, zorunlu olarak vardır.
Nikahta amaç oyun ve eğlence değil, çocuk edinmek ve zinadan korunmaktır. Eşlerin birbiriyle oynaşması ise eşler arasında ülfet peyda eder, hüsn-ü sohbete sebep olur, evliliğin yürümesini sağlar.
Evlilikte diğer bir önemli nokta da çok eşle evliliktir. Çok eşle evlilikte erkeğin eşlerinin hukukunu korumaktan aciz kalmaması gerekir. Eğer onların hukukunu koruyamayacaksa böyle bir harekete girişmemelidir. Bu, evliliğini kolayca yürümesini sağlar. Bu hususta kişinin
kendisini Peygamber Efendimizle mukayese etmemesi lazımdır. Çünkü onun çok evliliği onu Allah'ın zikrinden alıkoymuyor, bu evliliğin yürümesi için dünyalık kazanması gerekmiyordu. Resulullahı etkilemeyen,
ona zarar vermeyen bu halin kendisine de zarar vermeyeceğini zanneden kimse, denize düşen pislik nasıl onu kirletmiyorsa, ondan alınan bir bardak suya da bu pisliğin düşmesiyle bardaktaki suyun kirlenmeyeceğini vehmeden kimseye benzer. Kendilerini peygamberle, melekleri de kapıcılarla (haddadin) mukayese ederek helake sürüklenen nice ahmaklar vardır. Biz böyle basiretin körelmesinden Allah'a sığınırız. İşte tüm bu söylenenler iffetin hükümleridir.
İlk abzasdan sonranı oxuya bilmədim. Evlilik kimi vacib bir olayın bu qədər aşağı çəkilməsini anlamıram. Zinadan qorunmaq və ya sadəcə dünyaya uşaq gətirmək üçün evlənən insan heç evlənməsə onnan yaxşıdır! Sabah o evlilikdə yaranan problemləri nə uşaq həll etməyəcək nə onların kitabın diliylə desəm “oynaşması” şəxsi fikrimdir ki, bu tip kitabların insanları yanlış yönləndirdiyini düşünürəm !!!
Fikrinizlə müəyyən qədər razıyam, lakin daha ilk abzasdan sonrasını oxuya bilmədiyiniz halda "bu tip kitabların insanları yanlış yönləndirdiyi" nəticəsinə gəlmək üçün bu qədər tələsməyin.
İlk olaraq, kitabın mövzusunun evliliklə yaxından-uzaqdan əlaqəsi yoxdur; kitab ruh, əql, idrak, qəlb və nəfs kimi mövzuları dərindən əhatə edir və paylaşdığım hissə sadəcə nəfsin şəhvət qüvvəsinə aid olan kiçik bir pasaj idi. Böyük ehtimalla açıb vərəqlədiyiniz zaman 10%-ni başa düşəcəyiniz (qətiyyətlə özümün hər şeyi anladığını iddia etmirəm) bir kitab haqqında, kitabın əsas mövzusu olmayan kiçik bir pasajından ötəri elə bir nəticəyə gəlməyiniz yanlışdır.
Mətnə gəldikdə isə, məqsəd evliliyi "aşağı çəkmək" yox, müəyyən dini-etik prinsiplərə vurğu etməkdir. İlk hissədə qeyd edilən "zinadan qorunmaq" və "nəsil" məsələləri, İslami mənbələrdə evliliyin əsas hikmətlərindən biri kimi qəbul edilsə də, sözsüz ki, evlilik yalnız bunlardan ibarət deyil. Mətnin davamında da vurğulandığı kimi, "eşlər arasındakı ülfət" (məhəbbət, anlaşma) və "hüsn-ü sohbət" (gözəl münasibət) kimi anlayışlar, nikahın təməlində mənəvi və duyğu bir əlaqənin olmasının mühümlüyünü göstərir.
Uşaqların və ya cütlüyün bir-biri ilə münasibətinin "problem həlledici" olmadığı fikrinizə qismən razıyam. Bu elementlər, əslində, nikahda dayaq nöqtələridir, lakin tək başına kifayət etməz. Mətn də zatən bunu "evliliyin yürüməsini sağlar" deyərək tam həll yolu kimi təqdim etmir. Hər bir evlilik özünəməxsus çətinliklərlə üzləşə bilər və burada əsas olan tərəflərin bir-birinə hörmət, səbir və açıq ünsiyyətlə yanaşmasıdır.
Son olaraq quru-quru bəyənməyib yaxud oxumadan keçməyib fikir bildirdiyiniz üçün təşəkkür edirəm.
Aşk burada sadece bir örnek, farklı durumlardaki yaşanmışlıklar, aldığımız aksiyonlar ve sonuçları geçmişteki, şu an ve gelecekte ki bizi oluşturur ve kim ne yaşadıysa ona göre şekillenir :)