Ayşe SتNLت
@LestuEdri
29 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Alınan son nefes ile verilen son nefes arasındaki o kısacık andı her şey. Sonrası ise tüm soru işaretlerinin silindiği derin bir sükûnet haliydi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Son çıkan haber, karısıyla dört çocuğunu ateşe verdikten sonra mutfak bıçağıyla intihar eden bir adamla ilgiliydi. Olup biteni öylece izleyen komşularına, "Yanarak ölmek, açlıktan gebermeyi beklemekten çok daha şerefli bir ölümdür!" diye bağırmıştı adam. "Bu şehrin mutfaklarında bıçak yok mu?" diye soruyordu haykırarak.
Ona ölümün sonsuz bir yok oluş olmadığını, sadece anıların tamamlanması olduğunu anlatmıştım.
Trenler evimizin yanından geçerken düdüklerini acı acı öttürürdü. Suad kapıyı açar, sendeleyerek alelacele koşar, vagonları sayar, neşeyle bize makinistin uçabildiğini anlatırdı. Kanatlarını gördüğüne yemin edebilirdi! İnanarak başımızı sallar, dönemeçte kaybolduktan sonra trenin tarlalar üzerinden uçup göğe yükseldiğini hayal ederdik. Trenin nereye konacağını sorduğumuzda, tam da bu soruyu bekliyormuş gibi büyük bir ciddiyetle trenin ölene kadar uçacağını söylemişti. Sıska bedenini göstererek çocukça bir neşeyle "tıpkı benim gibi" demişti.