Nəsibə Almasova

Getdi, eyvah! ... O fəzilət, o zəka! Əbədi susdu o qüdrət, o dəha... Söndü bir anda o sönməz atəş, Fərqi yoq, batsa da parlaq o günəş!
Sayfa 143·Kitabı okudu
Güldükcə təbiət, gülər azadə diləklər, Hər kəs səni bəklər, Sevda belə gəlmiş sana versin yeni ilham. Ey sevgili XƏYYAM!
Sayfa 138·Kitabı okudu
O saraylar ki, bulutlarla öpüşməkdə bu gün, Yüz sürərlərdi keçən şahlar onun xakinə dün, İştə gördüm, qonaraq bürcünə bir qumru ötər, Sanki der:hey, gidi, hey! Nerde o gün nerde gün?
Sayfa 128·Kitabı okudu
Keyfinə baq, sanki bu dünya nədir? Məskəni olmuş ulu xaqanların, Mədfənidir qorqulu sultanların.
Sayfa 79·Kitabı okudu
"Can Yunus!" dedi yine, parmağını kalbimin üzerine koyarak: "Burası kalbinin en değerli yeridir. Burada siyah bir nokta vardır. Canın canı, sevenin cananı buradadır. O nokta, kurumuş bir damla kandan ibarettir. Adına sevda denir, siyaha çalan rengi yüzünden ona sevda derler. Bütün tecelli denizleri, bütün aşk ve ihtiras fırtınaları işte o bir damla kanın içine dalgalanıp çırpınır. Aşırı sevgi bu damlayı tahrip edib dağıtırsa, parçaları bütün vücuda dağılır. "
Sayfa 122·Kitabı okudu