“Hayatımızda birkaç kez kendi yaptığımız duvarlara çarpmayı bırakıp, onun yerine
içinden geçmeyi öğrenme şansımız olur.
-Kişiyi güçlü kılan incinmemiş olması değil herşeye rağmen inatla devam ediyor olmasıdır..”
.
Eskisi kadar özlemiyorum artık seni…
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
.
.
Bir yer var
Orada birikmez,
Orada tükenir insan
Ama işte
Gidemiyorsan kalmanın,
kalamıyorsan gitmenin bir yolunu bulacaksın
Suskunluk dilde değilse
Sessizlik birçok sesten ibarettir
Bana yalan söylemiş
Ya da doğruyu saklamışlar
Bilemiyorum
Ancak
Yanılgı burada sonlanıyor
Şiirle, şarkıyla falan değişmeyecek bu dünya
Tükenmenin başka bir yolunu bulalım…
.
.