Zeze’nin, imkansızlıklardan sıyrılıp kendisine bambaşka bir dünya çizmesi, dünyayı keşfetmesi, kendisini keşfetmesi, hayvan sevgisi, arkadaşlığı, girişimciliği derken onun baktığı pencere aslında bizim sürekli baktığımız ama farkedemediğimiz penceremiz oluveriyor. Kitap başından sonuna kadar acı içeriyor.
Kitabın başından itibaren sürekli devam eden bir acı yoğun bir şekilde hissediliyor. Çocuğun ailede gördüğü önemsizlik ve şiddetten tutun, çocuğun çalışıp babasına sigara almasına kadar büsbütün ağır ve acınası durumlarla karşılaşıyoruz.
Kitap sürekli bana yoksulluğun içimizde ve çevremizde olduğunu hatırlattı.
Ben bu kitabı dördüncü kez okuyorum ve bu kitabı çocuk kitabı olarak görmelerine her zaman sitem ediyorum bir yandanda ne kadar erken okunursa o kadar iyi olacağını düşünüyorum. Bu kitap her yaşa hitab ediyor.