Kafese gerek yoktu. İnsan bazen düşüncelerin içinde de tutsak kalabilirdi. Ne zincir ne de kilit olmadan özgürlüğün içinde tutsaklık. Anahtar ise cevaplarda.
Bazen insan ne yaparsa yapsın kaderini değiştiremiyordu.
Olacak ve ölecek olan kaderde kusursuz işliyordu. Bir şeylerin değişeceğini umut etmek ise insanın bu dünyada imtihanı oluyordu.