‘Aşk’, çünkü, önemsiz; giderek, değersiz bir şeydir : kişinin başına, nedensizce, hatta nesnesizce ‘gelir’ : neden şu kişiye aşık olmuşsundur; kimdir, aşık olduğun —belirsizdir— çünkü, yalnızca bir ‘etkilenim’, bir ‘tutku’dur — işte: bir tutulmuşluktur…
Sevgi ise dünyanın en önemli, giderek de (enderliğinden mi acaba— herhalde…) en değerli şeyidir — çünkü, kişinin bilinçle ve tam da belirli bir kişiye yönelik, bulunabileceği en yoğun ve en yalın — anlamlı; amaçlı— eylemidir.
Düşün: Sevgi, eylemdir.