Sevgi... Bu şu anlama gelir: İşbirliği yap, lütfet, hoşgör ve bağışla. Bir kadını severken bunların hepsi çok güzel. Ama ya halk? Halkın cahilliğini hoş görüp, onların hayalleriyle işbirliği yapabilir, onların cahilliğini görmemezlikten gelip, kabalıklarını bağışlayabilirmiyiz? Bunu yapabilirmiyiz? Hayır.
Özgür ve mutlu bir insan olmak neden tuhaf olsun! Böyle bir istek duymak ne müthiş bir buluş, ne de göz kamaştırıcı bir kahramanlıktır. Asıl tuhaf olan, Veroçka, bu isteği duymayan insanların varolması.