Çünkü pek çok insan doğar ama çok az insan yaşar. Sadece doğmakla canlı olmazsın. Var olursun, orası kesin ama yaşam var olmaktan ötedir. Doğarsın ama benliğine yeniden doğmadıkça yaşamazsın, asla yaşamazsın.
Doğum gereklidir ama yeterli değildir. Daha fazlası gerekir; aksi takdirde insan bir bitki gibi yaşar, ölür.
Her şey senin ruhundadır. Sen Vedalarda ve Kuran'da aradığın zaman, yanlış yönde ilerler, ikinci el bir Tanrı ararsın. Ve Tanrı asla ikinci el olamaz; Tanrı birinci el olmak zorundadır.
Kutsal metinlerde aradığın zaman, hakikati değil, teorileri ararsın ve hakikat örijinaldir, orijinal olmak zorundadır. Hakikat senin içinde doğmalıdır; ödünç alınamaz.
Bir diktatörle hiçbir toplum devletin yok olduğu bir noktaya ulaşamaz. Devlet hep daha güçlü olacaktır. Ve devleti kontrol eden insanlar gücü kaybetmeyi asla istemeyecekler, istemediler... Kim gücünü kaybetmek ister ki? Güç yozlaştırır.
Ben doğal, çok sıradan bir insanım. Bir kalabalığın içinde kaybolabilirim ve sen beni bulamazsın. Bu yüzden sana öncülük etmem, sana eşlik ederim. Elini tutabilirim, dostun olabilirim.
Varoluşun bana uygun gördüğü şekilde devam etmek daha iyi. Başka bir şey olmak gibi bir arzum yok. Her ne isem, varoluş benden her ne olmamı isterse o olmama izin verin.