His
@Livingdeath_
𝒥𝒸𝒽 𝓌𝑒𝓇𝒹𝑒 𝓃𝒾𝑒𝓂𝒶𝓁𝓈 𝓋𝑒𝓇𝓁𝒾𝑒𝓇𝑒𝓃.
GT ediyorum.
Öğrenci.
Lise 3.
Almanya, Berlin.
15 Mayıs 2008
99 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Bu kitabı okumak bile beni çok değiştirdi. Papatyalar'dan ilk defa bu kadar ölesiye nefret ettim. Papatya şarkısı ve Korelin papatyalardan oluşan mezarı. Sen o turuncu saçlarından her gün bir tutam keserek o mezara göm, yine hiç bir şey değişmeyecek. Sen, bir katilsin. Minel, sen ve Korelin abisi onun katilisiniz. Sen aptalsın. Asıl katil ile iş birliği yapıp senin için yanan, senin için boğulan adamın ölmesine neden olacak kadar aptalsın. Aslının kurgularına lafım yok ama Korelin ölmesine tahammül edemiyorum. O kadar insanın içinde ölmesi gereken o değildi. Her neyse yaa.
Aslı Arslan kitaplarına başlarken her zaman büyük bir heyecan hissediyorum ama emare diğer kitaplarından daha farklı bir kitaptı bana göre. Yazarın akıcı ve betimleyici dilini, karakterlerin psikolojik tahlillerini okumayı gerçekten çok sevdim. Kitapta en sevdiğim alıntılardan biri de şu ' bir sarmaşık gibi sarıyordu ruhumu bu gizem; nefes alamıyordum ama kopup gitmek de istemiyordum'
Bazı olumsuz yanları da vardı elbette. Çatışmalı ve yıpratıcı ilişki dinamikleri bu kitapta fazla mevcuttu. Karakterlerin birbirine karşı sergilediği bazı fevri, baskıcı tavırlar ve yer yer kendisini tekrarlayan kaçma-kovalama döngüleri okuma sürecinde beni biraz yıprattı. Ve bu bana' bir insanın ruhu, bir başka insanın tırnaklarının arasında ezilebilirmiş' bunu öğretti .
Türün alışılagelmiş güçlü gizemli erkek ve geçmişi sırlarla dolu kadın klişelerine biraz fazla yaslanılması da hikayeyi bazen tahmin edilebilir kılıyordu.
Bu eleştirim kitabı beğenmediğim anlamına gelmez. Aksine kitabı bayılarak okudum ve herkese tavsiye ediyorum. Minel ve Korelin arasındaki inişli çıkışlı ilişkiye çok takılmıyorsanız, sırlarla dolu ve sürükleyici bir macera için şans verilmesi gereken bir kitap
