Serap Becit
@Lorelei_s
Biology Teacher (IB DP, AP, IGCSE, A LEVEL), Business Management Teacher (IB DP)
Yüksek Lisans
İstanbul
Beyoğlu
284 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Bu defa olmamış Tess :(
Rizzoli & Isles serisinin o bilimsel soğukkanlılığıyla örülmüş tıbbi-polisiye kurgusunu seven biri olarak, Gece Gelen bana bambaşka bir Tess Gerritsen sundu. Fakat itiraf etmeliyim ki bu farklılık beni içine çekmekten çok, dışarıda bıraktı.
Gotik atmosfer, hayaletler, mistik erotizm derken “gerilim” değil de, “tuhaflık” hissi ağır bastı. Rizzoli’nin keskin zekâsını, Isles’ın analitik huzurunu aradım sayfalarda ama bu kitapta ne olayın çözümüne dair tatmin edici bir kurgu ne de tanıdık bir Gerritsen ritmi vardı.
Sanki başka biri Tess’in adını ödünç almış da yazmış gibi. Belki bir cesaret denemesi, belki bir tür sınırını zorlama olmuş ama bence bu defa olmamış. :(
Reklam
Şaşırtan Yanlış:/
Tom Robbins şaşırtmadı, keyifli okudum. Bununla birlikte, herhangi bir okur için sıradan ama benim gibi biyolog meslektaşlarım için büyük bir hata; sayfa 77 ve 78'de 'maya minik bir bitkidir' tanımı ve sonrasında, 2 sayfa boyunca 'maya bitkisi' ifadesinin tekrarları oldukça rahatsızlık verici; yazılırken mi yada çevirisi yapılırken mi yapılan bir yanlış bilemesem de... Maya bitki değildir, mikroskobik bir mantardır. Kitabın doğası gereği 'maya bücürleri', 'maya denilen minik canlılar' türevi bir ifade gereksinimi daha sağlıklı karşılardı, diye düşünmeden edemedim. 
B, Bira 
Tom Robbins
Saçma Bir Mantık
Kendi kendime diyordum ki, zarar ziyan görmeden ergenlik yaşayanlar hiçbir zaman gerçekten büyük insan olamazlar diyor yazar. Açıkcası bu çok göreceli ve kesin olmayan bir şey. Hayat ve insan ilişkileri bu kadar zorlu ve toksik olmak zorunda mı diye soralım o zaman. En basiti sokakta ergenliğini zarar ziyan şekilde yaşamış bir sürü insan var. O zaman bu insanların hepsi büyük insanlar olacak. Çok mantıklı değil bence. Eğer yazar bunun mantıklı olduğunu düşünüyorsa da daha geniş bir şekilde doğru ifadelerle anlatmalıydı. Kitapta buna benzer onlarca şey var. Lise döneminde her öğrenciye mutlaka okuması gerekiyor diye bastırılmış bir kitaptan öteye geçemiyor maalesef benim için.
Hiç hayallerinizi absürt bulanlar oldu mu?Alıntı
Hedeflerinizi küçümseyen insanlar, hayallerinize bir ütopya gibi davrananlar, illaki olmuştur. Bu konuda yalnız olmadığımı biliyorum. Hedefiniz hakkında en ufak fikri olmayan insanlar bile her türlü yorum yapma hakkını kendilerinde görür. Hedefinize giden yolda ne kadar çaba harcadığınızı veya yapacağı yorumun sizin hayatınızı ne kadar etkileyeceğini düşünmezler. Aslında sizin ne kadar çaba harcadığınıza dair en ufak fikirleri yoktur.
Tabii ki oldu ama ne önemi var ki?
Bi hoşça kala bakar her şey!
Kesinlikle Çocuk Kitabı Değilİnsan ve Hayat
İlk okulda çocuk kitabı gibi empoze edilmeye çalışılsada duygusal olarak derinden etkileyen bir kitap olduğu için kesinlikle çocuk kitabı değil. O dönemki sınıf öğretmenlerinin de müfredatlarına bu kitabı almalarını şu an anlayamıyorum gerçekten. Çocukken okuduğumda da çok ağladığımı hatırlıyorum. 9-10 yaşındaki bir çocuğun okuyacağı bir kitap değil. Jose Mauro de Vasconcelos’un 1968'de yayınladığı kitap; Zeze adında bir çocuğun başından geçen acıklı olayları anlatır. Bu olaylar o kadar travmatiktir ki insanı okurken bile depresyona sokabilir. Özünde yetişkinler için oldukça güzel bir kitaptır. Zeze’ in maceraları, devam kitabı olan Güneşi Uyandıralım ile devam edip, Delifişek kitabı ile sona erer.
Kesinlikle.
Küçük Prens gibi, Ömer Seyfettin'in Kaşağısı, Bomba'sı gibi, Çizgili Pijamalı Çocuk gibi.
Reklam