Diğer kadınlara pek benzemiyorduk. Çıtkırıldım olamadık misal. "Gelip beni al" demek yerine kendimiz gittik koşa koşa. Eğlenceye gittiğimizde diğerleri narince masada alkışlarken piste fırlayıp hunharca oynadık. Hep sorun dinledik, bizim derdimiz yoktu çünkü Rahibe Therasa'ydık.
Çiçek istemedik, hediye istemedik, en büyük hediye sevilenle beraber olmak dedik.
Sürprizlere bayılırdık ama biz sürpriz yaptık. Severken sonuna kadar sevdik, söverken arkasından değil yüzlerine saydık.
Gülümserken kimbilir kaç kez öleyazdık.
Rol yapamadık, belki fazla doğaldık.
Bu sebeple kıymetimiz bilinmedi. Nasıl olsa hep vardık.
Şimdi yokuz.
Mutlu musunuz ?
Kıvılcım Kalay
İnsanlar beyinleri satın alabilir ama dünyadaki milyonlarca kişi aşkı satın alamıyor. İnsanlar, bedenleri baskı altında tutarken, yeryüzündeki bütün iktidarlar bir araya toplanıp da aşkı dize getiremiyor. İnsan, bütün ulusları fethetmiş olsa bile, ordular bir türlü aşkı fethedememiştir. İnsan ruhunu zincirleyip prangaya vurdu, lakin aşkın karşısında baştan aşağı çaresiz kaldı. Saltanatında hazinesinin bütün görkemi ve ihtişamıyla hükmetse de, aşk yanından geçip gittiğinde insan yoksul ve perişandır. Şayet aşk yanında durursa, en fakir virane bile sıcaklık, hayat ve renkle ışıldar. Aşkın bir dilenciyi kral yapacak büyülü kudreti vardır. Evet aşk beleştir, başka bir atmosferde mesken tutmaz. Özgürlükte kendisini çekinmeden, bol bol, bütünüyle sunar. Emma Goldman - Dans Edemeyeceksem Bu Benim Devrimim Değildir