Ahmet Uluçinar
@Losedian
1 Ocak 1998
76 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle bu uzun serinin bitmiş olması beni üzdü, keşke daha da olsaydı. Bu kitapta ilk İnce Memed'in eşkiyalığı bırakıp bir yuva kurmasına rağmen köylüye yapılan zulümlerin devam etmesini anlattı. Daha sonra buna dayanamayıp tekrar eşkıyalık yapan İnce Memed, üzerine gönderilmeleri bertaraf etsede sürekli birilerinin gönderilip köylüye işkence yapmaya devam edildiğini anlayınca sorunu kökden halletti. Çok güzel tasfirler var, o zaman ki insanların düşünce yapısını çok iyi aktarmış. Efsanelerin nasıl orataya çıktığının da bir örneği olmuş, kesinlikle tavsiye ediyorum.
Yazar sıradanlığın dışına çıkarak Osman Gazi'nin hikayesini farklı kişilerin gözünden de kaleme almış. Osman Gazi'nin çocukluk yıllarında yaşadıkları, gençliği ve savaşçılığını anlattığı bu eserde insanı 7 asır geriye götürüp coğrafyanın şartlarını hissetmesini sağlıyor. Moğollar ve tekfurların baskılarından yılan Türklerin yaşamak, hayatta kalmak için savaşmaları gerektiğini gözler önüne seriyor.
Serinin diğer kitaplarından ayrı bir hikayesi var. Genelde Harry kötülerin çıkardığı sorunu çözme hikayesi olurken bu kitapta aslında net bir sorundan daha çok artık Voldemort'u yenmek için Dumbledore ile birlikte hareket etmesini anlatıyor. Voldemort'un çocukluğunu ve öğrencilik yıllarını anlatması gayet hoş olmuş, çünkü şu anki kişiliği ve bunun nasıl gerçekleştiği hakkında ipuçları veriyor. Öte yandan en önemli olayların yaşandığı anlarda bile hâlâ gereksiz sevgili muhabbeti var. Yazar Harry'ye sıradan, ve yaygın kahraman özelliklerini de koymadı ihmal etmemiş.
Her ne kadar tüm kötülükler yok edilse de oldukça hüzünlü bir son. Bütün orta dünya macerasının sonu. Yüzük kardeşliğinin artık hiç yan yana gelemeyeceğini bilmek üzüyor.
Kitaba gelecek olursak usta yazar yine savaşları uzun uzadıya anlatmak yerine daha kısa tutarak karakterlere daha yoğunlaşmış. Hobbitlerin bu yolculukta ne kadar geliştiklerini kitabın sonunda net bir şekilde göstermiş
Defalarca okunacak bir kitap.
Okuduğum kitapların içerisinde Zweig'in yazmış olduğu en iyi eser diyebilirim. Betimlemeler tam yerinde kullanmış, o duyguyu sizin de yaşamınızı sağlıyor. Öte yandan kitabın başında iken sonunu tahmin edebiliyorsunuz. Okumanızı tavsiye ederim.
