Boğazımdaki yumrularla nefes almaya çalışmak gibi
Anlamsız bir uğraş içindeyim yıllardır
Belki bir gün nefes alabilirim umuduyla
Sürekli içime çekiyorum bu zehri
Kendimi zehirlemekten ve gitgide daha da ölmekten başka bir şey yapmıyorum aslında
Sadece biraz olsun yaşamak istiyordum diğer herkes gibi
Neşeli, mutlu, endişesiz, kaygısız fakat ben herkes gibi olamadım bir türlü
Hiçbir yere sığamadım
Kapıların kenarlarındaydı kalbim
Gitmeye hazır beklerdi hep
Ve gittikten sonra geri dönmek de hiç benlik değildi aynı zamanda
Çok zordu üstelik
Kimse anlamaz bunu
İstenmediğiniz bir yere geri dönemezsiniz
Bu öyle kolay değildir
Nasıl desem
Boğazında bir yumruyla yaşamak gibi.
" :) "