O an bile bu şarkı, nedenini anlamadığım bir hüzünle doldurdu içimi.
Totoca bana bir dirsek attı. Ayıldım.
"Nen var, Zezé?"
"Hiç. Şarkı söylüyordum."
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sağır olmalıyım."
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.