Ostrannaya
@Luttfen
22 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Öyle bir an... İçime mıh gibi çakılı...
Eve dönebilmek için son otobüse yetişmem gerekiyordu ama ben daha dolmuşun yerini bile bulamıyordum. İnsanlar iyi olup olmadığımı sordular hiç durmayan göz yaşlarım ve hıçkırıklarım arasında. Teşekkür edip gönderdiğim her kişinin gözünde bir acıma ifadesi vardı. Bense senin bir yerlerden bakıp beni izlediğini ve bana sarılacağını, beni o durumda bırakmayacağına öyle inanıyordum ki. Dakikalarca serseri mayın gibi o kaldırımdan bu kaldırıma gözlerimde yağmurlar sürüklenip durdum. Sen gelmedin, ben son otobüsü taksiye binerek zor yakaladım. Eve kadar şişen gözlerimden akan damlalar sel olmuştu bile.
Birinin beni sevebileceğine inan(a)madım. Sen sustukça bunun gerçekliğine inandım. Olan sadece buydu. Yine gitmek istersem elimden tutar mısın? Bu sefer "sen bilirsin" deme olur mu? Öyle dediğinde kendime yeniliyorum.
Reklam