Ben hiçbir şeyin fanı olmadım hayatta Atatürk ve ilkeleri dışında ; ne bir takımın, ne bir partinin, ne de bir düşüncenin. Hatta "kahve insanıyım" bile diyemem, çünkü bazen çay da güzel gidiyor. Ama şimdi durum bambaşka.
Bu artık kim haklı, kim haksız meselesi değil. Mesele, insanın kendini güvende hissetmemesi. Mesele, anneme "Aman anne, sakın yorum yapma, takip bile etme!" diye mesaj atarken bulmam kendimi.
Düşünmekten yorulduğum bir dönemdeyim. İşimi kaybettim daha iyisini yapıyorum şu an gerçi ama ona bile üzülemedim. Daha büyük şeylere üzülmekten kendime sıra gelmedi ve bazen dertlerin sıralaması da değişiyormuş.
Neyse ezcümle, konu ben ve hepimiziz, üzerimizde bizimle gezen kocaman bir gri bulut; Ama toparlanmamız lazım. Biraz yürüyüş, biraz temiz hava iyi gelir belki. Hem, dışarıda en azından ağaçlar hâlâ yeşil, kediler hâlâ güneşin peşinde, simit hâlâ susamlı