Bu gecenin üstüne bi şiir.
Unutmam gerekiyor... Sana olan sevgimi, özlemimi, içimde büyüttüğüm bütün duyguları.
Çünkü bunların sende bir karşılığı yok. Ben hepsini kendi içimde yaşıyorum, sessizce, tek başıma...
Ve hiçbir şey ifade etmiyor. Geriye sadece canımı yakan, tarifi olmayan bir acı kalıyor.
Nasıl anlatılır bilmiyorum. Ne kadar çabaladıysam olmadı. Ne bana olan bakışın değişti, ne de duyguların...
Belki de bazı insanları sevmek, onlara kavuşmak anlamına gelmiyor. Belki de bazen en büyük sevgi, vazgeçmeyi öğrenmek oluyor.
Sanırım benimde öğrenmem gerek.
Lyris 🎶
