Güzelliğe az kelamlar edildi, seni görmeden..
Kalem kıpırdamaz , kelimeler yabancı .
Köreldi zihnim , dimağım yazamam artık
Kafiyeler suratsız bir insanın kaprisi gibi.
Sana bir isim bulmalı ,
bir anlam yüklemeli bu işlenmemiş yabani duygulara...
Rüzgarda dans eden ağaç yaprakları gibi sana gelmek, seni düşünmek ...
Kalem köreldi , kelam tükendi .
Kalem acılar içinde kırıldı artık yazmak istemez, 'yetersizlikten'
Dedim ya kafiyeler surat astı..
M.A.K