Bilsen
Bilsen ne çok özledim geceleri kıskandıran gözlerini
İçlerinde sokak lambaları yanardı
Bilsen, bilsen yüreğim sana nasıl taşardı
Tutulurdu dilim kesilirdi sesim
Bilsen, bilsen hayat seni bana nasıl sunardı
Sabrım o kadar çok ki
Seni görmeden sesini duymadan yaşayabilirim
Evet, evet yokluğunla baş edebilirim...
Öyle düşünüyorum,yapabilirmişim gibi geliyor...
Ama sen yine de beni adının geçtiği hiçbir sensizlikte bırakma
Yoksunluk çekerim, yaşarım belki ama işte ruhum incinir
Varlığın öyle değerli ki sevgilim
Koparılıp atılan çiçek misali solar giderim
Sevdana bekçi ata beni
Aç,susuz,uykusuz nöbetinde ve yalnız seninim...
Biraz daha zaman ver bana. Belki seni unutmadan da yaşayabilirim. Aslında unutsam iyi olabilirdi hem senin için hem kalbim… Yeterince çok yaraladın beni ve bende sakladığım çocuk seni… Bu kadarı çok fazla ikimiz için. Ayağı sakatlanan bir yarış atı gibiyim. Hadi vur beni…
Kalbime girişin olsun
Çıkış vizeni vermesem
Varlığın bana yetiyor
Yokluğunu kabullenmesem
Kalsam seninle
SERİLSEM YÜREĞİNİN HEMEN YANINA
GÜNÜ BERABER AĞIRLASAK SENİNLE...