M.Amina
@MAmina
İşim gücüm budur benim,
Gökyüzünü boyarım her sabah.
Hepiniz uykudayken.
Uyanır bakarsınız ki mavi.
80 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun zamandı heç olmadığım qədər yorğun hiss edirəm. Səbəbi yoxdu bu ruh halımın. Sadəcə bir anda hər şey dayanır və mən tam xatırlaya bilmədiyim bir şeyə üzülürəm. Sanki köhnə bir xatirə və ya biriləri üçün darıxıram. Amma nə olduğunu xatırlaya bilmirəm. Ətrafımdaki kiçik detaylar bunları xatırlamaq üçün var sanki, bunun üçün çabalayır hamısı. Ancaq olmur və mən sadəcə üzülürəm. Bu həmişə belədi, səbəbini soruşanlara isə verəcək bir cavabım belə yox. Bəlkə də yaxşı və ya pis olub bitən hər şeyə darıxır ruhum. Dəyişən xatirələr, insanlar , mən.. Darıxmaqdan vazkeçənə qədər bu belə davam edəcək. Hissizləşib yeniyə alışdığım və gedənə üzülmədiyim gün hər şey düzələcək.
Sen özün ol, deyişme. Burax seni olduğun kimi seve bilen insan olsun yanında. O insan ki, seninle bir yerde olmaqdan hansısa menfeet güdmeyen. Qüsurlarını görse bele seni sevdiyi üçün onları görmezden gelmeyi bacaran. Sözleri her şeyden daha çox önemseyen. Qelbini yormayan. Her davranışına döze bilen. İmtina etmeyen. Tek bir sehvinle seni buraxıb getmekdense, yanında olub hemin sehvi seninle birlikde anlayan ve her şeyi düzeltmeye çalışan. Seni paramparça eden yox, seninle bütünlenen. Sen deyişme. Daim özün ol. Ve inan ki, heyat seni bir gün doğru zamanda doğru insanla ele gözel qarşılaşdıracaq ki, o senin en gözel tesadüfün olacaq...
Bu gün şəhərə çökən yağış ilə içimizə illərin bəxş etdiyi sevincin,üzümüzdə donub qalan yarı soyuq,yarı ilıq,ötən illerin xatirəsi vardır.Hamısı bir-bir fikrimizdən,bəzən yavaş,bəzən isə sürətlə keçər.Gözlərimizdə yaş,dərin hüzün,amma bir tərəfdəndə üzümüzdə soyuq bir təbəssüm yaradar.İncidiyimiz könüldənmi düşdük yoxsa,yaşamaq həvəsində olduğumuz xəyallar ilə reallıqların arasında qalmaqdanmı yorulduq.Düşünürəm ki,sonuncu dəfə nə zaman ruhən yorulduğumuzu xatırlamırıqsa,demək dünənidə unutmuş,bu günü yaşayırmış kimiyik.Bu isə,ağıla gəlməyəcək qədər pis,axmaq vərdişdir.Həqiqət bundadır ki, keçmişi xatırlamamalı ama,onu unutmağa çalışmaq əbəs və faydasızdır.Keçmişdən faydalanmadan gələcək qurmaq nə qədər çətin olursa olsun,uzun sürən xoşbəxtlik və dinclik gətirir insana.Bəzən də düşünürəm ki, keçmiş dedikləri əgər keçmişdə qalıbsa,bəs onun verdiyi ağıl və təcrübə nə üçün geridə qalmır.Odur ki,keçmişin üçün ağlamaq yerinə,bəlkə də ona minnətdar olmalıyıq.Bilirsiz niyə?Çünki bir doğmanın və dostun bizə vermədiyi həyat dərsini,bizə çox gözəl izah edib.Bunun üçün həyatda hərşeyə görə üzgün olmağa dəyməz bəlkə də.Hə birdə heçbirşeyin bitməsinə görə üzülmə,yaşadığına görə sevin.Onsuzda hərşey bir gün bitir.