Dün, bugünü doğuran, geçen zamanın sisleri arasında kalan an... Dün, bugünü kovalayan bir gölge... Dün, karanlık bir mazi, ancak bugün de yaşayan hep canlı bir zaman.
Kavok böylece, sorunsuz bir uyumun mümkün olmadığını da farkına armış oldu. Önemli değil, zaten hayata da uyum ve uyumsuzluklar arasında gidip gelen bir salıncak değil miydi? Önemli olan sevgi, kalıcı olan aşktı. Aşk en paslı kilidi bile açacak güçteydi.