Şeytanın yeryüzünde secde etmediği bir yer kalmadığı rivayetler arasındadır. Dolayısıyla o kendini faziletli bir kul olarak görmekteydi. Hatta bir Allah aşığı sanıyordu kendini. Hz. Adem'e secde emri söz konusu olduğunda o da fark etmiş oldu esasında kibirli bir kâfir olduğunu. Dolayısıyla kimin altın kimin bakır, kimin elmas kimin kömür, kimin şeytan kimin melek olduğunun belirginleşmesi için musibetlere lüzum vardır.