Ah, iğrenç kaderim, ölümden karanlık kaderim benim!
Çamurlara batmış zavallı ruhum benim,
Çırpındıkça batan, battıkça çırpınan ruhum!
Melekler, kurtarın, kurtarmaya çalışın beni!
Bükülün, bükülmek bilmeyen dizlerim!
Siz de, ey çelik telleri katı yüreğimin,
Yumuşamayın yeni doğmuş çocuğun sinirleri gibi.
Kim bilir, bir şeyler değişir belki.
Burada cihana aşikâr oldu ki, yeryüzünde her yaratılmadan, her silahtan, her azimden üstün bir tek güç vardır: Türk! Zira bu tepelerden ölümü yenip diriliği kazanan Türk’tür! Yere serdiği dünyanın başına basarak sözünü ummanlara geçiren Türk’tür!