Mustafa ATABAY
@MU_AT
31 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kendimde söze karışmak yürekliliği bulmadan, daha doğrusu bunu beceremeden onları üç dört saat aval aval dinler, herkes gidinceye dek otururdum. Üzerime bir miskinlik çöker, ikide bir sırtıma ter basar, sağım solum tutulmuş gibi olurdu. Ne de olsa yararlı ziyaretlerdi bunlar, çünkü eve dönünce insanlarla kucaklaşma isteğim bir süre için yatışırdı.
Sayfa 89
“Neden benden başka birisi kendisine tiksintiyle bakıldığını hissetmiyor?”
Sayfa 69
Kırk yıl yeraltında sesimizi çıkarmadan otururuz, ama bir de fırsatını bulup yeryüzüne çıktık mı, dırdırımızdan kurtulamazsınız.
Sayfa 59
Dilimi çıkarma isteğini duyurmayacak değişiklikler yapılsın, şükran duygularımı göstermek için dilimi bile keserim.
Sayfa 59
Yaşadığım sürece isteklerim de ölmemişse, kurduğunuz yapıya tek bir tuğla koyarsam ellerim kırılsın!
Sayfa 58