Mirovekî wêrek serê xwe li sê cihan ditewîne: yek, ji ber ku ew mirovek e; ya duyem, ji ber ku ew axa xwe wekî welatê xwe bi nav dike; û ya sêyem, ji ber evîna xwe ji evîndara/ê xwe re.
Kesên ku exlak bi wanre tune be, herkesî wek xwe bêexlak dibînin. Ji ber vê yekê peşî herin exlakê xwe bipîvin. Û femkirna wêy exlak jî tenê cînsîye. Lê bê exlakî tu wata wê bi cinsî re tune. Xayîntî û şelakî xayîntîya herî mezinin.
