Memories Never Die
@Mafyaaa
~Aşk,sabahlara kadar uyumamak değildi aslında.Her sabah uyandığında yaşamaktan önce onun gelmesiydi aklına.~
Şu anda okuduğu kitap
𝒢𝑜̈𝓏𝓁𝑒𝓇𝒾𝓂𝒾 𝒜𝒸̧𝓉ı𝓂 𝒮𝑒𝓃𝓈𝒾𝓏𝓁𝒾𝑔̆𝑒
Bir rüya gördüm bugün,
Karanlık sokaklarda adım sesleri,
Ellerim ceplerimde yürüyorum.
Parmak uçlarıma değiyor bi şiir,
Kendimi almışım karşıma,
Hesaplaşıyorum kaderimle...
Nereye gittiğimi bilmiyorum,
İki genç adamın gölgesi,
Beliriyor kimsesiz sokaklarda.
Ay ardından vurur şavkıyla
Sürüklüyor beni,
Biri bir yanımda adı hüzün
Diğerinin soğuk elleri,
Adı olsa gerek ölüm,
Yok, hayır, böyle ölmemeli!
Karanlıklarda rüzgar uğulduyor
Ağaçlar sanki önümde eğiliyor,
Bir kadın beliriyor köşe başında
Saçları kızıl elleri kına.
Bilinmezce bana gülümsüyor,
Beni sonsuzluğa uğurlarcasına...
Ve önümde koskocaman bir kuyu
Ne başı belli ne sonu
Sensizlik adını veriyorum ona.
İtiyorlar beni sessizliğin içine,
Direniyorum tüm gücümle
Reklam
Ah bir bilsen sen yalnızlığımın rengini,
Gözleri görmeyen bir adam anlatsın beni,
Senden başka tövbeli aşk hâlimi,
Bakma sen bu sapı silik gündelikçilere,
Aşk onların dudaklarında bir öpüşlük,
Ben ellerimi bile uzatmadım yâd ellere,
Kokun gider diye korktum ellerimden.
Bakma sen rüzgâr, okşadıkça yanaklarımı,
Bana kokunu çalıp getiriyor senden.
Ben bir kez daha özleme bulanıyorum.
Çamura düşmüş gözlerim,
Acılarım nurlanmış sevdanın ortasında,
Ben sen olmuşum, sen ben olmuşsun,
Gözlerimi açınca dünyaya...
Dualar ediyorum her sabah,
Ağır geliyor göz kapaklarım bana,
Sensiz uyanan bir hayata...
Dudağının kenarında kalmıştır oysa son öpüşüm, rüzgar değdi sanar ürperirsin
Sonra aynı karşısına geçip yüzünde bir iz arasın benden hatıra
Ve elin gider sol yanına canın yanar itiraf bile edemezsin kendine
Bir damla gözyaşı süzülür dudaklarının kıvrımına...
Kuruttuğum Çiçekler
Şimdilerde matemine alıştığım sokaklarda, bıraktığın gibi sen kokuyor hâlâ
Hani şu pencerenin arasından beni izlerdin ya, sokağın sonuna kadar korkmadan eve gidiyor muyum diye.
Hâlâ o gün gibi aklımda...
Eskimiş mektuplar geçti elime bugün, tavan arasında bir hayli tozlanmışlar.
Ama yazılanların hâlâ mürekkebi kurumamış taptaze duygularla dolu. Nasılda heyecanla yazmışız her bir satırını
Her cümlesi aşk dolu... Sen dolu...
Kuruttuğum çiçekler arasında kalmış, hani hepsinin farklı bir hatırası vardı saklarken?
Biliyormusun kuruttuğum çiçekler gibi içimdeki hatıralar, yaşanmışlıklar, söyleyemediğim sözler...
Gözlerim dolu dolu izliyorum şimdi mazimizi, ağlamamak için zor tutuyorum kendimi...
(Ayşe Çetinkaya-Kuruttuğum Çiçekler)
Paragrafsız Metinler
Geç kalınmış hatta hiç başlanmayan hayatımıza,
Paragrafsız metinler yazıyorum.
Bazen ağlamaklı bazen isyankâr.
Ruhumda bir şeyler yarım,
Beni senden başka kim tamamlar?
Demini almamış çay gibi yüreğim;yarı bulanık.
Bardağın yarısında kalmış hayalim ve bir kenarı çatlamış...
Kırık dökük sevdalara yenilmiş bir yaşantının son demindeyim.
Şimdi sorsan bana; hangi şiirin kaçıncı mısrası, kaçıncı bitişindeyim?
Serisi tamamlanmamış bir koleksiyon gibi
Bir köşeye atılmış unutulmuş gibiyim...
(...)
(Ayşe Çetinkaya-Paragragsız Metinler)
Reklam