Melike Şengül
@Mahfuzsengul
Rıhtımda demirlenmiş kambur bir gemi gibi hissediyordum. Diğer gemilerle aynı işi yapıyordum ama sanki sadece ben dünyanın yükünü taşıyordum.
Reklam
İçimde bir boş vermişlik vardı ve ben bu boş vermişliği seviyordum.
Abim ve babamı ortak paydada birleştiren bir gerçek vardı; değerleri olmayan iki böcektiler ama çok yazık aynaya baktıklarında taytı araya kaçan örümcek adam görüyorlardı. Ve onlardan nefret etmem ikisini de rahatsız etmiyordu.
Sanırım aptallık benim en büyük yeteneğimdi çünkü tüm saçma hayaller bendeydi...
Ama ben çoğu zaman sanki nefretimi bile beni ilerde çok sevebilecek biri için saklıyordum.
Reklam