Ayşe mahinur Şener

Yitik düşlerimi kovalıyorum. Gölgeler gidiyor; Ben kalıyorum !
Reklam
Ayrılık ne biliyormusun ? İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık !
Neyim olursan ol,sakın hayal kırıklığım olma. Orası çok kalabalık,tanıyamam seni …
Eskisi kadar özlemiyorum seni Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda Adının geçtiği cümlelerde gözüm dolmuyor Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık… Biraz yorgunum,biraz kırgın Birazda kirletti sensizlik beni Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama İyiler yamaladım dilime… Tedirginim aslında seni unutuyor olmak Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni Gel diye beklemiyorum artık Hatta istemiyorum gelmeni Nasıl olduğun konusunda ufacık merak yok içimde Arasıra geliyorsun aklıma,banane diyorum Benim derdim yeter bana banane ! Alıştımmı yokluğuna,vazmı geçiyorum varlığından? Tedirginim aslında ya başkasını seversem? İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem ! ( Özdemir Asaf )
İnsan,en çokta kendine geç kalırmış İnsan kendini ihmal edince çoğu şey eksik kalıyor Ne kadar çabalarsa çabalasın,başarsa da huzursuz hissediyor Çünkü kendi kalbini unuttuğu için içi hep yarım kalıyor…
Reklam