Söyleyeceklerim yüzünden pişman olmaktansa susmak daha iyi fikirdi o an. Zaten içine atmak hep cazip gelirdi bizlere. İçini tıka basa doldururken aslında kendisini yiyip bitirmek, insanoğlunun en tuhaf hobisiydi. Çünkü susmak bir erdemdi. Sessiz küfürler, içten ağlamalar, gözümüzün önünde kendimizi yok ederken susmak çok büyük bir erdemdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nasıl güzel kadındım ben oysa. Şu mereti yolda içenlerin ellerinde görsem iğrenirdim. Kokusundan nefret eder, uzaklaşırdım. Şimdi en çok buna sarılıyorum. Nasıl tatlı gülerdim, kahkahalarıma yetişemezdi hiçbir kadın. Şimdi ağlarken kesik kesik nefes alıyorum geceleri.
Aslında biliyor musunuz, ben kendimi çok seviyorum. Fakat sorun şu ki aynı şekilde kendimi öldürmek de istiyorum. Insan sevdiği şeyleri yok etmek, bitirmek ister çünki. Sigara gibi...
Insanlara yapmacık gülüyor, duygularını umursamıyor ve benden beter olsunlar diye gözlerinin içine bakıyorum. Âşık ediyorum sonra saf adamları kendime. Sonra sanki hiç gelmemişim gibi gidiyorum bir diğerine, fakat kimsenin olmuyorum. Senin bile Hayalet.
Kafamıza sıkmakla direnmek arasında o derin çizgide yaşamımızı sürdürmeye devam ediyorduk sadece. Ölsek bitecekti, ölmesek bizi bitireceklerdi. Bu yüzden hep önümü ilikledim intihar eden insanlara. Hikâyenin sonunu merek etmeyip, hikâyesini kendi yazan insanlar intihar ederdi sadece.