Bir sabah vakti seni bulmak, uykudan uyanmak gibiydi. Gerçekliğini sorgulatan, rüyada mıyım diye düşündüren bir anın başlangıcı gibiydi.
Rüya değildi, oradaydın.
Seni göreceğim kadar yakın, sana ulaşamayacağım kadar uzak...
Ama oradaydın
Seni çok özleyeceğim. Özlemini, hayatın güzelliğiyle gidermeye çalışacağım; çünkü güzellik bir boşluğu doldurmaya çalışır, şefkat, sevgi denilen basit bir şeyi.
Çocuk yüreğinin yumuşaklığını.
İşte bunu kimse bulamaz, ne yıldızların güzelliğinde, ne de ay ışığının yansımasında.
࣪ ִֶָ☾. ㅤ♡ྀི
Aslında ben buranın twitter gibi kullanılmasına karşıydım yaptıkları şeyleri paylaşmalarına , gördükleri şeylerin buraya atılmasına. Ama bu konuyu burada paylaşmasam içim rahat olmayacak gibi hissediyorum . Hepimiz zaten gündemi biliyoruz , haberdarız .
Anne babaların çocuklarını güvenerek bıraktığı tek yer bile olabilir okullar . Şuan ise okullarda insanlar öldürülüyor öğrenciler, öğretmenler.
daha kadına şiddetin, kadın ölümlerinin azalmamış olmasına rağmen şimdi de çocuklara mı başladılar .
Bu konuda yaptırım yapılması için daha kaç çocuğun formasıyla girdiği okuldan kefeniyle çıkması lazım?
bu mide bulandırıcı olay ne zaman bitecek ? daha kaç okula saldıracaklar?
- Unutmakla affetmek arasında ne fark var ?
'' İnsan affedince her şeyi unutur. Ama sadece unutursa çoğu zaman sonradan o şeyler tekrar su yüzüne çıkar ''
Aşk, basit ve değersiz şeyleri bile
Biçimlendirip onu değerli yapabilir.
Aşk gözüyle değil, hayaliyle görür,
Bu yüzden aşk bir çocuktur, onun için yanılır seçimlerinde.
Afacan çocukların oyunda ettiği yeminler gibi ,
Boş yere yeminler edilir her yerde;