Havva
@Malebolge
Sıradan bir homo sapiens sapiens profili
118 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Tavsiye etmiyorumEdebiyat
Kitabı kısaca özetleyecek olursam; köyden büyük bir kente tıp okumak için giden pasif karakterli, çekingen, 18 yaşında bir gencin hikayesini anlatıyor. Genç, ne yapacağını bilmez bir halde kentte buhranlarla dolaşıyor ve onun sıkıntılı ruh halini okuyoruz. Şatafatlı, sosyal yaşamlar gözüne çarptıkça onlar gibi olmak istiyor fakat olamıyor. Bu durumun getirdiği öfkeyle çeşitli kararlar alıyor.
Kitap, esasında ana karakterin psikolojisini yansıtmayı seven klasik bir Zweig kitabı fakat beni rahatsız eden yerler oldu. Böyle bir şeyin spoiler kaygısının da olamayacağını düşünerek söylüyorum: pedofili içerik. Ana karakterimiz 13 yaşındaki bir kıza önce çocuksu bir şefkat duyuyor, kız kardeşi yerine koyuyor fakat sonra kısa süre içerisinde cinsel hisler besliyor. Bunu aşk gibi yansıtmak bana çok iğrenç geldi. Dönemine göre 13 yaşın çok küçük sayılmadığını biliyorum fakat yine de iğrenç olduğu gerçeğini değiştirmedi benim için. Üslup itibarıyla da çok rahatsız ediciydi. Bu kitabı tavsiye etmiyorum.
Reklam
Bilirsiniz çocukken, ''Annen mi baban mı, kendini mi feda edersin x kişisini mi'' gibi sorularla sıkça karşılaşmışızdır. Bu absürt sorulara verdiğim yanıtları düşünüp nedenini sorgulardım. Acaba annem için kendimi feda etme düşüncem anneme kıyamadığım için miydi yoksa annemi kaybetmenin acısını göze alamayacak olduğum için miydi? Aslında ne söylersem söyleyeyim her şeyi kendi çıkarlarım doğrultusunda cevapladığımın farkındaydım. Acı çekmemek uğruna annemin çekeceği evlat acısını görmezden gelmiştim, üstüne fedakarlık yaptığımı düşünecek kadar ahmaklaşmıştım, oysa kendimi kendim için feda ediyordum. Yıllar sonra Mark Twain'in ''insanın kendi ruhunu memnun etme isteği'' hakkında söyledikleriyle karşılaştım ve düşündüklerimle örtüştüğünden ilgimi çekti, bu kitabı o bölüm için aldım. Meğer o bölüm bir bardak suyun içindeki bir damlaymış. Yazar, ''İnsan makine midir, özgür irade var mıdır, insan nitelikleri temel güdülerin sonucunda mı oluşmuştur, eylemler tebriği hak eder mi, zihin ve düşünce birbirinden bağımsız mıdır, zihin kontrol edilebilir mi, hayvanlarla insanların öğrenme biçimleri aynı olabilir mi?'' gibi sorulara elle tutulur argümanlarla cevap veriyor ve etkili bir beyin fırtınası yapmaya olanak sağlıyor. Tavsiye ediyorum.
1/10
Zararlı bir kitap. İlk cildinin bir kısmını internetten okuyup bıraktığımda 13 yaşından fazla değildim, geçtiğimiz günlerde birkaç sayfası tesadüfen önüme düştü ve küçükken tamamını okumuş olmadığıma sevindim. Fiziksel, psikolojik, cinsel şiddet romantize edilip aşk kisvesi altında sunulmuş. Cinsiyetçilik, sığ törelcilik, mizojini; ne ararsanız var. Betimlemelerin sıklığı, komikliği de cabası. Şu zamana kadarki deneyimlerimden yola çıkacak olursam ne kadar çok betimleme ve oksimoron varsa yazarın o kadar başarısız olduğudur. Yaşı küçük okurlar bu kitabın hem içerik hem üslup yönünden kötü olduğunu fark edemeyip imreneceklerdir, 8.4 puanlama yapılması bunu kanıtlar nitelikte. Çocuğum kitap okuyor diye sevinmek yerine çocuğum hangi kitabı okuyor diye bakmak ebeveynler için elzem.
Kitabın yazarı serebral palsiden muzdarip, kısaca tanımlamak gerekirse beyin felci. Hastalık sebebiyle yaşadığı zorlukları anlattığı bu otobiyografiyi yazmış. Ellerini kullanamadığı için sol ayağıyla resim çizip yazı yazıyormuş, bu yüzden kitabın adı sol ayağım. 2 saatte bitirdim, çok akıcı olduğu için değil de sınav yüzünden elime kitap alamıyorum bir süredir, acısını çıkardım bir çırpıda okudum. Üslup ve anlatım zayıf kalmış; tecrübeli, donanımlı bir yazar olmadığı daha ilk sayfalardan belli. Yine de mücadelesini takdir ettim tabii ki.
Ömer Seyfettin kitaplarının kapakları çocuklara yönelikmiş gibi görünse de kesinlikle çocuk kitabı değiller. 9 yaşında okuduğum bu hikayenin etkisinden günlerce çıkamadığımı hatta kitaptaki köpeklerin rüyama girdiğini hatırlıyorum. O zamanlar fark edememiş olsam da aklım erdikçe sorgulamaya başlamış, çocuk edebiyatının yeterince gelişmemiş olması sebebiyle bu şekilde okutulduğunu düşünmüştüm. Yine de uygun bulmadığımdan evdeki Ömer Seyfettin kitaplarını ufak kardeşime hiç okutmadım ki aylar sonra tesadüfen böyle bir video karşıma çıktı. Göz atmanızı öneririm.
youtube.com/watch?v=S9a-nZ9...
Reklam