Welat Malgir
@MalgirWelat
Bazı insanlar böyledir. Bir şeye, hakkında hiç bir şey bilmedikleri halde düşman olurlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dengeleyici şiddet, kökleri güçsüzlükte yatan ve güçsüzlüğe karşı dengeleyici olan bir şiddettir. Yaratmayan insan yok etmek ister. Yaratırken ve yok ederken, basit bir yaratık olarak kendi rolünü aşar. Camus, bu görüşü ustaca dile getirmiştir: "Yaşıyorum, öldürüyorum, bir yıkıcının coşkulu gücünü yaşıyorum. Bunun yanında bir yaratıcının gücü çocuk oyuncağı kalır."
İnsanın var oluşu ancak başkalarıyla olan ilişkilerine göre
belirlenir, evrenselliği de özünde değil durumundadır:
Her insan, durumunun somut gerçekliğiyle öbür insanlara
bağlanır. Bundan dolayı, özgürlüğün hem tek insan
için, hem de bütün insanlar için istenmesi gerekir.
Böylece, özgürlük ve insancılık temeli üzerinde bir ortaklaşalık
oluşacaktır. Bu, açık bir insancılıktır, her
gün yeniden kazanılacaktır. Nedeni şu: Bu insancıllık,
her gün yeniden elde edilmesi gereken bir insan özgürlüğünü
amaçlıyor, bir veri olarak görmüyor onu.
Hegel, insanın kendi bilincine ancak bir başkası tarafından tanınmakla varacağını ileri sürer.
..
"Ancak başkası/öteki tarafından tanınmakladır ki, insan hem kendisi hem de başkaları için gerçekten insan olur."