M. Ali BAYAT
@Malibyt
Yaşamayı sevdiğimiz sürece hevesimizi kıracaklar…
Yalın ayak yürüyen kişi yoksullar yoksuludur. Yok sulun tek zenginliği bedenidir. Yürüyen kişi toprağın evladıdır. Her adım yerçekimine boyun eğmektir, her adım bağlılığı gös terir ve toprağı, vaat edilen ebedi istirahatgahıymış gibi döver.
Bütün gün yürüyen insan gece karanlığı çöktüğünde varlığından emin hale gelir.
Hayallerime dönüyorum hep. Dünya zenginliğinin sırtında taşınmış ebedi bir servet bu, dar günler için kenara konu lacak bir şey.
Çalışmak sefalet ürettiği kadar servet üretir. Burada sefalet servetin zıttı değil, aksine eksiksiz tamamlayıcısıdır. Zengin, kendininkinden daha dolu olup olmadığını görmek için kom şusunun tabağına göz dikerek tıkınır. Yoksulun payına da zi yafetin artıklarına tutunmak düşer. Hepsi aynı oyunu oynar, kazananlar ve kaybedenler vardır sadece.