Öncelikle kitap gerçekten çok güzeldi zaten dünya klasiği pavelir cesur davranışları anasının çocuğunun daima arkasında durmasına kadar her şey çok hoştu uzun uzun anlatmıyacağım sadece son sahne benim en derin yerimden vurdu ananın başlarda sürekme ağlaması lakin ondan sonra pavelin (oğlu) arkasında durduktan sonra faşistliği enğeledikten sonra kendine bidaha ağlamıyacağına söz verip son sahnede göz yaşına hakim olamaması