DENİZ
@Maria_Zoe
5 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Nora hayatı olduğu gibi kabullenmiş gibiydi; kötü bir deneyim yaşandı diye bütün deneyimlerin kötü olması gerekmiyordu. Hayatını acı çektiği için değil, acıyı dindirmenin bir yolu olmadığına kendini inandırdığı için bitirmek istediğini anlamıştı.
Hem depresyonu yaratan şeydi hem de korkuyla umutsuzluk arasındaki ayrım da bu. Korku, bir mahzene girerken kapının kapını vereceğini düşünerek endişelenmekti. Umutsuzluksa o kapının kapanıp üstüne bir de kilitlenmesi demekti.
BAŞ UCU KİTABIM
Kitabın olay örgüsünde bir çok iniş çıkışlar var. Her kararın en iyisi, en uygunu olduğunu düşünüyoruz karakterimiz Nora ile. Her karar hayatın bir yansıması olduğu ve hiç bir şeyin toz pembe olmadığını varsayarsak ters köşeler bence güzel ve gerçekçi. Bu kitap kesinlikle bir sefer okunup kenara kaldırılacak bir eser değil, tıpkı Simyacı gibi ara sıra hayattan yorulduğumuz, umutsuz hissettiğimizde sayfalarını karıştıracağımız bir kitap. İçindeki felsefi öğeler de romana ayrı derinlik katıyor. Matt Haig'in diğer kitapları da eğer bunun gibiyse okunması gereken, belki de geleceğin klasiklerinden olabilir.
