Bir gün Tebükte üç kişi bir cenaze taşıyor. Onlardan birincisi sevgili Peygamberimiz, ikincisi Hz. Ebubekir, diğeri Hz. Ömer.. Bu muhteşem cenaze ise Hz. Zulbicadeyn'e aittir.
Bu cenaze ne kıymetli bir cenazedir?
Bu cemaat ne güzel bir cemaattir?
Bu ne mübarek bir cenaze namazıdır?
Efendimiz o mübarek kollarını açıyor:
Kardeşinizi bana uzatın... Diyor.
Onu kucağına alıyor. Ve kendi mübarek elleriyle kabre koyuyor. Bu güzelliklere şahit olan Abdullah ibn. Mesud, şöyle anlatıyor:
Efendimiz o yetimi aldı kucağına ve o mübarek elleriyle kabre yerleştirdi. Sonra onun için bir dua etti.
"" Allah'ım ben ondan razıyım. Ben o yetimden hep razı oldum. Sen de ondan razı ol!??""
Yarabbim sen bizden de razı ol🥀
🍁HERKEZE NAMAZLI SABAHLAR🍁