Necip Fazıl Kısakürek vapurla karaköy'e geçerken, yanına biri yaklaşır:
"Ustad, peygamberlere ne gerek var, biz kendimiz yolumuzu bulabilirdik." diye sorar.
Necip Fazıl, okuduğu kitaptan başını kaldırmadan:
"ne diye vapura bindin, yüzerek geçsene karşıya" cevabını verir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gerçek kurtuluşa götüren şey, imanın şevkiyle ilim elde etmek ve bu ilimle amel etmektir.
Bu amellerin kâmil mânada vücud bulması, “Hayatımın her anından hesap vereceğim” şuuruna bağlıdır.
İnsana iyi veya kötü alışkanlıkları kazandırma işi, her şeyden önce bir terbiye işidir.
Derdi zaman olmayan, kurtuluş iksirini elde edebilir mi?