Benim hayatımın amacı ne ve onunla ne halt edeceğim ? Bilmiyorum ve korkuyorum. Asla istediğim bütün kitapları okumayacağım ; olmak istediğim bütün insanlar olmayacağım ve yaşamak istediğim bütün hayatları yaşayamayacağım. Kendimi istediğim bütün becerileri edinecek kadar eğitemeyeceğim. Bunları neden istiyorum ? Hayatımda mümkün olan zihinsel ve fiziksel tecrübelerin tüm renklerini ve çeşitlerini tatmak ve hissetmek istiyorum. Ve korkunç derecede sınırlıyım..Uğrunda yaşayacağım çok şey var, yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm ...
Bu gece , bir an için, iç huzurumu buldum. Saat on iki olmadan bir türlü doyurulamayan arzulardan bıkkın, yalnız, kendi kendime söverek sokağın karşısındaki evden çıkmıştım. Ve işte, mucizevi bir
Unutma,Unutma, şimdiki zamandasın ve şimdi, şimdi. Bunu yaşa, bunu hisset,buna tutun.Kanıksadığım her şeyin şiddetle farkında varmak istiyorum. Bunun veda olabileceğini, son defa olabileceğini hissedince daha derinden sarsılıyor insan ..
Benim için, şimdi sonsuzdur, sonsuzsa durmadan değişir, akar erir. Hayatsa şu andır. Geçip gittiğinde artık ölmüştür. Ama yeni anda sil baştan başlayamazsın.. Ölmüş olana göre yargılamak zorunda kalırsın.Tıpkı bir bataklık gibi ... daha en başından umutsuz. Bir öykü, bir resim biraz merak uyandırabilir ama yeterince değil. Şu andan başka hiçbir şey gerçek değil ama ben yüzyılların ağırlığı altında boğulduğumu hissediyorum.Tıpkı benim yaptığım gibi bir zamanlar yüzyıl önce bir kız yaşıyordu. Şimdiyse ölü. Ben şimdiyim ama biliyorum, bende göçüp gideceğim. Zirvede o an , ani bir parıltı gelir ve alıp götürür, sonrası süregelen bataklık. Ama ben ölmek istemiyorum