Clementine Mathieu
@Mathieu
Vien dietro a me, e lascia dir le genti...
Eski Bir Psikolog Artığı - Kendine Çiftçi
Ankara Üniversitesi - ADPU ( PDR )
Hatay
77 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Unutma,Unutma, şimdiki zamandasın ve şimdi, şimdi. Bunu yaşa, bunu hisset,buna tutun.Kanıksadığım her şeyin şiddetle farkında varmak istiyorum. Bunun veda olabileceğini, son defa olabileceğini hissedince daha derinden sarsılıyor insan ..
Sayfa 21
Benim için, şimdi sonsuzdur, sonsuzsa durmadan değişir, akar erir. Hayatsa şu andır. Geçip gittiğinde artık ölmüştür. Ama yeni anda sil baştan başlayamazsın.. Ölmüş olana göre yargılamak zorunda kalırsın.Tıpkı bir bataklık gibi ... daha en başından umutsuz. Bir öykü, bir resim biraz merak uyandırabilir ama yeterince değil. Şu andan başka hiçbir şey gerçek değil ama ben yüzyılların ağırlığı altında boğulduğumu hissediyorum.Tıpkı benim yaptığım gibi bir zamanlar yüzyıl önce bir kız yaşıyordu. Şimdiyse ölü. Ben şimdiyim ama biliyorum, bende göçüp gideceğim. Zirvede o an , ani bir parıltı gelir ve alıp götürür, sonrası süregelen bataklık. Ama ben ölmek istemiyorum
Sayfa 9
9/10
2017 6. kitabı
Plath ; Acı ile Mutluluk kavramları arasında kendine yer aramış bir kadın olmuştur hep , her cümlesinde bir nebze bunu hissettirir , acı ya daha yakın olduğumuzdan kaçırırız içindeki mutluluk özlemini , Acıdan mutsuzluklar dan olumsuzluklar dan beslendiğini hemen hemen sayfada göreceksiniz , kendine sorduğu sorular kavram mantığı ele alındığında Psikanalitik çıkarsamalara yahut yapısal öğretiyide farkında olarak yahut olmayarak göz önüne sermiştir ... Her hâlükârda okunulası bir kitaptı fakat kendine aşık ve tapan bir kadını okumak gerçekten zor ,
Hannah
Seni hiç hoş olmayan bir uzaklıktan, üc bin mil uzaklıktan selamlıyorum. Hermönötik olarak okunursa bu, hasretin uçurumu demek. Fakat buna rağmen her gün, bu olanlara ve olanların olma biçimlerine seviniyorum. Şimdi seve seve beş parmaklı tarağımla dağınık saçlarının arasında gezinmek isterdim, tam da o güzel fotoğrafın tam içime, kalbime bakarken. Bu bakışın , ders verirken kürsünün yanından bana doğru ışıldayan bakışla aynı bakış olduğunu bilmiyorsun. Ahh, bu oydu, bu odur ve sonsuzluk olarak oradadır. ; o uzak yakınlıkta. Bir çeyrek yüzyıl boyunca herşey, tıpkı tarlaya gömülmüş bir tohum gibi beklemek zorundaydı; mutlak olanın olgunlaşması için beklemek zorundaydı; mutlak olanın olgunlaşması için beklemek. sonra hepsi , bütün o acılar ve her türlü tecrübeler senin bu bakışında toplandı. Bütün bunların ışığı simanda parıldıyor şimdi ve içindeki kadını görünür kılıyor .
Bu gizem, Yunan tanrıçasının tasvirinde vardır; kızın içinde kadın gizlidir, kadının içinde kız. Bu , aydınlanan gizemin ta kendisidir ...
Sayfa 94
Hannah Arendt'ten Martin Heidegger'e
Evden çıkıp da arabaya bindiğim andan itibaren bu mektubu yazıyorum.Şuan yazabiliyorum, ama gecenin geç vaktinde bunu yapamayacağım.( Yazı makinasıyla yazıyorum,
Sayfa 72