Her şeyi geçtim de, ağırlığı olan insanlara hayranım. Böyle ne cıvık, ne itici, konuştuğunu bilen bilmediğini soran, karşı tarafı aşağılamayan kendini yüceltmeyen.. kendisi gibi olan insanların kölesiyim
Bilmiyorum. Kendi içimde boğuluyor gibi hissediyorum bu aralar ve inan bazı şeyleri içime atmaktan derin bir nefes bile alamıyorum artık. Başımı yere eğip gözlerimi kıstığımda verdiğim nefesimde görüyorum ben tükenmişliğimi, kırılan kalbimi.
Kendime zamanında çok büyük söz vermiştim. Neler incitsede seni neler üzsede ne kadar yanlız kalsanda hep kendine bi kendine yetersin.
Sözümde duruyorum her zaman canım kendim 🖤