F. Suna KOÇYİĞİT
@Mavicert
Tanrım; yücelt ya da al bahşettiğin ricâli,
kalmadı bedenimin ve ruhumun mecâli ...
"Ne yiyeceğiz bakalım?"
Her akşamki klâsik soruydu bu. Arkasından, "Kurt gibi acıktım. Seni bile yiyebilirim Şükûfe," gelecekti. Erkek kabalığının üstüne serpilmiş sevgi sosuydu bu. Yanılmadım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayatı cehenneme çevirmekte hangimiz daha başarılıyız acaba?
Ben mi, kocam mı?
Bana kalırsa o. Beni delirtiyor.
Nâzım Hikmet acıları, işkenceleri, hasretleri, mahpuslukları yüklendi. Yurdunun toprağından, havasından, suyundan, kokusundan yoksun, sürgün yaşamaya zorlandı. Bu öylesine bir hasretti ki, bir kıyıda yapayalnız dikilip sılada bıraktığı evladına sadece, 'Karşı kıyı memleket, sana sesleniyorum, işitiyor musun Memet?' diye seslenebildi.
Bence sanatı acı besler. Keşke öyle olmasaydı. Ama büyük sanatçılara bakınca, sanatın hangi dalında olursa olsun, çoğu yaşamında mutsuzdur.