Bir ağacın yapabileceği çok şey vardı: renk sağlar ,gölge verir, meyve döker, bir çocuğun oyun sahası olur, tırmanıp asılabileceğiniz koca bir evrenin gökyüzüdür, besin ve zevkin mimarisidir; iste buydu ağaç.
Ama en çok da buz gibi havayı ciğerler için damıtır, bembeyaz yatağınızda yatarken kibar bir hışırtıyla uyumanız için ninni söyler.
Kimiz biz aslında? Çoğunluk mu? Yanıt bu mu? Çoğunluk daima kutsaldır, değil mi? Daima, daima. Kısacık, önemsiz bir an için bile haksız değildir , öyle mi? On milyon yılda bile bir kez olsun yanılmaz mı? Düşündü: Nedir bu çoğunluk ve kimlerden oluşur? Ne düşünür, nasıl böyle olmuştur, hiç değişir mi ve ben nasıl oldu da bu ahlaksız çoğunluğa dahil oldum?