Sabret, yağmur yağsın, giderim...
ya da ayaklarım derman bulsun, giderim.
Sabret, içim düğümlü biraz,
ağlamam dinsin, giderim.
Gözyaşlarımla akıp gidiyor değerim.
Sabret, yağmur yağsın, giderim.
Kendimi dahi kandıramıyor muyum yoksa?
Kalbimin orta yerinde nedir böyle beni çepeçevre saran?
Onca zamana rağmen neden geçmedi?
Neden sanki benden bir parça kopmuş gibi ağrıyor içim ve neden gece geliyor o aklıma?