Bir baba ne zaman haklı olabilir1000Kitap
Öncelikle kitap hakkında yazmadan önce okumayanlara da birkaç sey yazayım. Sonu çok tahmin edilebilir ama okudukça kendini tamamlayan sonlara doğru rahatça okunan, klasik ama duygusal bir hikâye. Okudukça hem içimden kızdım hem de gözlerim doldu. Okumanızı tavsiye ederim, uzun sürmüyor fakat ben duygusal şeye gelemem, derseniz okumayın.
-------------------------------------------------------
Kitap hakkında önce genel hatları yazacağım:
Kitap taşrada görevli öğretmen Zehra'ya babasının ölüm döşeğinde olduğunu, İstanbul'!a onu görmeye çağrılmasıyla başlıyor. Zehra disiplinli, asla ucuz duygulara merhamet duymayan, bunlara "acımayan" bir öğretmendir. Tek zaafı da insanlara göstermediği acıma duygusudur.
Kitapta asıl olayın Zehra değil, babasına odaklandıgı babasının hatıra defteriyle anlaşılıyor. Mürşit Efendi'nin o idealleri, her zaman vicdanını dinleyecegini söyleyen iyimser yedi maddesi beni etkilemişti. Gerçekten oun gibi insanlar var fakat hep iyiliğinden kaybediyorlar gibi. Kitap bunları anlatırken bu dönem romanlarından ayrılan bir şekilde kadınlara yönelen tavrı değil, bir erkeğin iç dünyasını idealini gerçekleştirme çabasını, erkeklere güvenemediği gibi artık kadınlara da güvenemesini anlatıyor. Eşi ve kaynanası tarafından aşağılanan hor görülen bir nevi tuzağa çekilen adama okudukça daha da acıdım. En azından kızının ona acıması mutlu etti beni.
Gerçek bir güldürü :)Edebiyat
Öncelikle sergilenmeye açık yazıları çok okumadığımı ve kitaplardan duygusal veya mizahi yönden etkilenmediğimi söyleyeyim. Gogol'ün bu eseriyse beni hem eğlendirdi hem de devletin ileri kademelerindeki "adam"ların iç yüzlerine dair bilgilendirdi.
Kısaca kitabın konusundan bahsetmek gerekirse Peterburg'da bir baltaya sap olamamış genç bir memur babası tarafından köylerine geri çağrılır. Konakladığı yerleşke de o sıralarda bir teftiş olacağı duyumunu alır ve diken üstündedir. Genç memuru müfettiş sanmaları sonucu olaylar gelişir. Memur kendisinin önemli biriyle karıştırıldığını anlamasına rağmen üçkağıdına devam eder ve gerek kaymakam gerekse kentin ileri gelenlerinden aldığı borçarla, kaymakamın ailesine sarkıntılık yapmasıyla âdeta bu konumu kullanır.
Kitapta beni eğlendiren yanlış anlaşılmalar, insanların ikiyüzlülüğü gibi konuları bir yana bırakırsam da çeviride kullanılan tabirler ve olayların akıcı, sıkmadan aktarılması okuma zevkimi artırdı.
İlk cümlemde de yazdığım gibi devlet kademelerindeki insanların dalkavuklukları, rüşvet almaları, riyakârlıkları, rütbesinden yararlanan yargıç ve kaymakam gibi karakterler de aynı yozlaşmışlığın yalnızca ülkemizle sınırlı olmadığını gösterdi bana.
Okumanızı tavsiye ediyorum kesinlikle.
Konu Özeti ve Düşüncelerim/ Spoiler İçerirEdebiyat
Muhtemelen hepimizin eserlerini okuduğu, okumasa bile hakkında bilgi sahibi olduğu bir yazar olan Jules Verne'in kaleminden çıkıyor novellamız. Hayali Quiquendone kentinde geçen novellada kentin sakinleri çok ağırbaşlı, kalp atışları bile ortalama altında, sessiz sakin kişilerdir.
Kente olay örgüsünün başlamasından yaklaşık 5 ay önce yardımcısı ile gelen Doktor Ox'un ise bu kent üzerinde çeşitli planları vardır: Bu kentin sakin, hiçbir coşkusu olmayan, tamamen ot gibi yaşamak isteyen insanlarının durumunu değiştirmek.
Kentin aydınlatılması için okshidrik gazı kullanılabileceğini, bu alanda bilgisi olmasından mütevellit de bu görevi üstlenebileceğini söyler. Kararlı bir doktor olan Doktor Ox yardımcısının insanlar üzerinde deney mi yapılır tarzı söylemlerine ise hayvanlar sence üstlerinde yapılan deneylerde söz sahibi olsa ne derdin tarzı bir cevapla bilim için her şeyi göze alabilen biri olduğunu belli eder zaten.
Sonuçta Doktor Ox'un deneyi bence başarıya ulaşmış, soluduğumuz hava gibi bir faktörün bile üzerimizde ne denli etkili olduğu, şu an olduğumuz kişinin de bunun gibi elimizde olmayan pek çok şeye göre değiştiği, kısaca üzerimizde sıfatların çoğunun bize bağlı olmadığını uyandırıyor bende.
Sonuç olarak okurken keyif veren, yazarın samimi bir dil kullandığı güzel bir novellaydı. Size de okumanızı tavsiye ederim.
Spoiler İçerebilirEdebiyat
Öncelikle kitabı alırken oluşan beklentilerim hakkında yazmak istiyorum. Kitabı epey indirimdeyken almıştım ve açıkçası pek umutlu değildim. Muhtemelen ellerinde kalan dandik bir kitabı indirimle
Sırça Köşk, Sabahattin Ali'nin 13 hikâye ve aralarında Sırça Köşk masalının da bulunduğu 4 masaldan oluşuyor. Çoğu 1945 yılında olmak üzere 1944-1947 yılları arasında yayınlanmışlardır.
Hikâyelerin çoğu ezilen, yoksul kesimden insanları anlatıyor ve üzücü bir şekilde sonlanıyor.
Diğerlerine nazaran daha uzun olan Böbrek ve Cankurtaran hikâyeleri insanların sağlık ihtiyaçlarını bile karşılamakta zorlandıkları üzücü hikâyeler.
Sabahattin Ali okumayı sevenlere tavsiye edebileceğim bir kitap.
